Tecophilaea

Tecophilaea cyanocrocus Picture John Lonsdale, Edgewood Gardens

Tecophilaea is familie van de Tecophilaeaceae

Populaire naam: Chileense krokus

Bloeiperiode: april - Bloemkleur: verschillende kleuren blauw

Plantdiepte: 7 - 12 cm - Plantafstand: 10 - 15 cm - Planthoogte: 8 - 15 cm

Toepassingen: borders, rotstuinen, potterie

NAAM EN HERKOMST TECOPHILAEA

Er zijn slechts twee soorten bekend: Tecophilaea cyanocrocus uit de Cordillera van Santiago op ongeveer 3000 m, waar ze groeit op stenige, droge hellingen, beschermd door sneeuwbedekking in de winter en Tecophilaea violiflora uit de kustgebieden ten noorden van Santiago.

Hoewel het een veel voorkomende rotstuinplant is, wordt ze in het wild bedreigd door het verzamelen en grazende schapen.

Ze dankt haar naam aan de Italiaanse plantkundige Luigi Colla uit Turijn die zijn dochter Tecofila noemde of naar de Italiaanse botanisch kunstenaar Tecophila Billotti. Ze wordt in het Nederlands Chileense krokus genoemd, maar lijkt zelfs niet op de krokus.

KLEUREN EN VORMEN TECOPHILAEA

Ze heeft licht geurende trechtervormige bloemen die bloeien van wit tot verschillende tinten blauw, soms violet. Op vertakte stelen bloeien 1 of 2 bloemen, maar uit 1 knol kunnen wel 25 stelen groeien. De stelen zijn kort, het lijkt alsof de bloemen op de grond liggen. Meestal heeft ze een groot plat blad. In de winter, soms al in december, komt het blad boven de grond. Afhankelijk van het weer bloeit ze een week tot 14 dagen.

Tecophilaea knollen Picture Mary Sue Ittner

TECOPHILAEA KOPEN

Koop in het najaar stevige, gezonde, grote knollen. Koop nooit knollen die zacht aanvoelen, beschimmeld zijn of rotte plekken hebben, met vlekken of groene uitlopers of verschrompeld zijn. Koop ook geen beschadigde knollen want deze zijn gevoelig voor schimmels. Grote knollen geven stevige lange stengels met grotere en/of meer bloemen. Meer kooptips.

TECOPHILAEA PLANTEN

Plant haar in september/oktober op een beschutte, zonnige plek in voedselrijke, niet te natte, goed doorlatende grond. In West-Nederland kan ze worden geplant in rijke zandgrond. In het oosten van het land moet ze dieper geplant worden in verband met strengere vorst. Sowieso in de winter afdekken met stro of mulch. Het duur 2 tot 3 jaar voordat ze gaat bloeien. Ze kan ook prima in een pot worden geplant. Meng de potgrond met 30 tot 40% breker- of metselzand. Voorkom dat de grond te nat wordt om het bevriezen van de knollen te voorkomen. In de winter de pot op een koele droge plek plaatsen. In het najaar de potgrond vernieuwen. In de pot geplant, bloeit ze vaak eerder. Meer planttips.

VERZORGING TECOPHILAEA

Geef in de winter en lente (groeiseizoen) licht water en laat de grond in de zomer en de herfst droog. Dek in de winter af met stro of mulch en verwijder dat in het voorjaar. Geef in het voorjaar wat kunstmest en meng om het jaar verteerde stalmest door de grond. Wees bij herplanten voorzichtig want beschadigde knollen worden ziek. Meer verzorgingstips.

VERMEERDERING TECOPHILAEA 

Ze vermeerdert via zaad en bijknollen. Aan volgroeide knollen groeien kleine knollen, meestal niet meer dan 3 dus vermeerdering gaat langzaam. Zaad wordt alleen gevormd als bijen of mensen voor bestuiving zorgen. Zaai het zaad op 5 cm diepte. In het 2e jaar na kiemen ontstaan trekwortels waarmee ze zich naar de juiste diepte in de grond trekt. Het duur 4 jaar voordat plantjes uit zaad bloeien. Meer vermeerderingstips.

TECOPHILAEA OP DE CATWALK IN HET TUINPALET

In de tuin combineert ze mooi met lage vaste planten en andere bloembollen.

CULTIVARS TECOPHILAEA

Soorten met een * zijn te koop in Nederland.

Tecophilaea cyanocrocus Picture John Lonsdale, Edgewood Gardens

Tecophilaea cyanocrocus*:  (betekent donker blauwe krokus)  groeit in de Cordillera van Santiago op ongeveer 3000 m, op stenige hellingen, beschermd door sneeuwbedekking in de winter. Ze heeft  felblauwe bloemen met een witte keel die viooltjesachtig geuren. Een steel heeft 1 maar vaak 2 bloemen achter elkaar. Ze wordt 15 cm hoog en is in 1872 beschreven. In het wild wordt ze bedreigd door overmatig verzamelen en grazend vee en schapen. In het midden van de vorige eeuw dacht men dat ze in het wild was uitgeroeid. In 2001 werd echter een nieuwe plek ontdekt met honderden exemplaren. Deze groeiplaats wordt goed geheim gehouden.

Tecophilaea violiflora Picture Michael Mace

Tecophilaea violiflora: is een kleinere plant met kleinere bloemen en heeft meestal maar één blad. De bloem lijkt op een viooltje, waarnaar de naam verwijst. Ze wordt niet of nauwelijks geteeld in Europa. Oorspronkelijk groeit ze in de kustgebieden ten noorden van Santiago. Ze is niet winterhard.