Pseudogaltonia is familie van de Asparagaceae en wordt in Zuid-Afrika ook wel ‘Slangkop’ genoemd. In Nederland is ze niet te koop.
De naam Pseudogaltonia werd voor het eerst gebruikt door Otto Kuntze in 1886 als de naam van een sectie binnen het geslacht Hyacinthus. Hij stelde ook voor dat degenen die de voorkeur gaven aan kleinere geslachten, de naam konden gebruiken als de naam van een afzonderlijk geslacht. In 1888 gebruikte Adolf Engler Kuntze's Pseudogaltonia als geslachtsnaam in zijn behandeling van de Liliaceae. Kuntze had de enige tot dan toe bekende soort Hyacinthus pechuelii genoemd, die Engler overhevelde naar Pseudogaltonia pechuelii. De soort was echter al in 1884 beschreven onder de naam Galtonia clavata, waardoor "clavata" voorrang kreeg boven "pechuelii". Ze groeit uit een grote bol met een vezelig vlies. De bloemen staan op een lange steel in een piramidevormig trosje. De afzonderlijke bloemen staan op lange stengels en hangen naar beneden. De bloemblaadjes zijn aan de basis vergroeid en vormen een buis die ongeveer tweederde tot driekwart van de lengte van de bloem beslaat en aan de basis licht gezwollen is. Het buisvormige deel van de kelkbladen is groen, de vrije lobben zijn witachtig met een groene streep. De meeldraden, die uit de bloem steken, hebben brede driehoekige filamenten die uit de mond van de bloembuis ontspringen en groene helmknoppen. De zaden zijn zwart.
Pseudogaltonia clavata: (syn. Ornithogalum of Galtonia clavatum) produceert enorme bollen die op kokosnoten lijken. De bloemen zijn wit en trechtervormig. De naam van het geslacht betekent 'valse Galtonia', de soortnaam 'knotsvormig'. foto Bob Rutemoeller
Pseudogaltonia liliiflora: een nieuw soort dat in 2009 is ontdekt in Richtersveld, Noordkaap.